Neapolis University Pafos

HEPHAESTUS

Welcome to HEPHAESTUS, the Institutional Repository of the Neapolis University in Cyprus.

HEPHAESTUS is an open source institutional repository which gathers all the digital material of Neapolis University's various activities, particularly original research studies produced by the members of the University. The HEPHAESTUS Repository demonstrates the intellectual life, research activities and publications of the University, preserving, acknowledging and promoting scientific research to benefit the local and international community.

Communities in HEPHAESTUS

Select a community to browse its collections.

Now showing 1 - 3 of 3

Recent Submissions

  • Thumbnail Image
    Item type:Item,
    «Το έχω δει στην τηλεόραση, με αγαπάει». Η επιρροή των σειρών στην οπτική των ανθρώπων για τις σχέσεις με βάση το στυλ προσκόλλησης
    (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφος, 2026-05) Χριστοφή, Μαριάντρια
    Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ των διαστάσεων της ανασφαλούς προσκόλλησης, της προβληματικής χρήσης τηλεοπτικών σειρών και της αντιλαμβανόμενης ποιότητας των ρομαντικών σχέσεων. Το ερευνητικό ενδιαφέρον της μελέτης εδράζεται στο σημείο τομής της ψυχολογίας των διαπροσωπικών σχέσεων και της ψυχολογίας των μέσων, επιχειρώντας να διερευνήσει κατά πόσο τα ατομικά σχεσιακά χαρακτηριστικά και οι σύγχρονες μορφές μιντιακής εμπλοκής συνδέονται με τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα βιώνουν και αξιολογούν τις ρομαντικές τους σχέσεις. Σε μια εποχή όπου οι τηλεοπτικές σειρές και οι πλατφόρμες streaming έχουν ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή, η μελέτη της ψυχολογικής λειτουργίας της μιντιακής εμπλοκής αποκτά ιδιαίτερη σημασία, ιδίως όταν αυτή υπερβαίνει το επίπεδο της απλής ψυχαγωγίας και φαίνεται να συνδέεται με στρατηγικές συναισθηματικής ρύθμισης, αποφυγής ή συμβολικής αναπλήρωσης. Το θεωρητικό πλαίσιο της έρευνας βασίστηκε κυρίως στη θεωρία της προσκόλλησης, σύμφωνα με την οποία οι πρώιμες αλληλεπιδράσεις με τις φιγούρες φροντίδας συμβάλλουν στη διαμόρφωση εσωτερικών λειτουργικών μοντέλων για τον εαυτό, τους άλλους και τη διαθεσιμότητα της συναισθηματικής υποστήριξης. Τα μοντέλα αυτά συνεχίζουν να επηρεάζουν τη σχεσιακή λειτουργία και στην ενήλικη ζωή, ιδίως στις ρομαντικές σχέσεις. Παράλληλα, η μελέτη αντλεί από τη βιβλιογραφία της ψυχολογίας των μέσων και ειδικότερα από τη σχετική έρευνα γύρω από το binge-watching και την προβληματική χρήση τηλεοπτικών σειρών, σύμφωνα με την οποία η μιντιακή εμπλοκή μπορεί να συνδέεται με συναισθηματικές ανάγκες, δυσκολίες αυτορρύθμισης, κίνητρα διαφυγής και παρακοινωνική επένδυση. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξεταστεί αν η αγχώδης και η αποφευκτική προσκόλληση σχετίζονται θετικά με την προβληματική χρήση τηλεοπτικών σειρών και αρνητικά με την αντιλαμβανόμενη ποιότητα των ρομαντικών σχέσεων. Επιπλέον, εξετάστηκε αν η προβληματική χρήση τηλεοπτικών σειρών σχετίζεται αρνητικά με την ποιότητα της σχέσης και αν μπορεί να λειτουργήσει ως πιθανός διαμεσολαβητικός μηχανισμός στη σχέση μεταξύ ανασφαλούς προσκόλλησης και σχεσιακής ποιότητας. Το δείγμα της μελέτης αποτελούνταν από 322 ενήλικες συμμετέχοντες, άνδρες και γυναίκες νεαρής και μέσης ενήλικης ηλικίας, οι οποίοι είτε βρίσκονταν σε ενεργή ρομαντική σχέση είτε είχαν προηγούμενη σχεσιακή εμπειρία. Η δειγματοληψία πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της ευκολίας μέσω διαδικτυακής διακίνησης ερωτηματολογίου στον κυπριακό και ελληνικό χώρο. Ως εργαλεία μέτρησης χρησιμοποιήθηκαν το Greek Experiences in Close Relationships – Revised (G-ECR-R) για την αξιολόγηση της αγχώδους και της αποφευκτικής προσκόλλησης, η κλίμακα Revised Dyadic Adjustment Scale (R-DAS) για την αντιλαμβανόμενη ποιότητα της ρομαντικής σχέσης και η Problematic Series Watching Scale (PSWS) για την προβληματική χρήση τηλεοπτικών σειρών. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν περιγραφικά στατιστικά και συντελεστές συσχέτισης Pearson. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αγχώδης και η αποφευκτική προσκόλληση συσχετίζονται θετικά μεταξύ τους και ότι και οι δύο διαστάσεις της ανασφαλούς προσκόλλησης εμφανίζουν θετική και στατιστικά σημαντική σχέση με την προβληματική χρήση τηλεοπτικών σειρών. Αντίθετα, ούτε η αγχώδης ούτε η αποφευκτική προσκόλληση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αντιλαμβανόμενη ποιότητα της ρομαντικής σχέσης. Παρομοίως, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ της προβληματικής χρήσης τηλεοπτικών σειρών και της ποιότητας της σχέσης. Κατά συνέπεια, οι υποθέσεις που αφορούσαν τη σύνδεση της ανασφαλούς προσκόλλησης με τη δυσλειτουργική μιντιακή εμπλοκή υποστηρίχθηκαν, ενώ οι υποθέσεις που αφορούσαν αρνητικές σχέσεις με την ποιότητα των ρομαντικών σχέσεων δεν επιβεβαιώθηκαν. Συνολικά, τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η ανασφαλής προσκόλληση φαίνεται να συνδέεται περισσότερο με δυσλειτουργικές μορφές μιντιακής εμπλοκής παρά με τη συνολική υποκειμενική αξιολόγηση της ποιότητας της ρομαντικής σχέσης. Η παρούσα εργασία συμβάλλει στην ενίσχυση ενός διεπιστημονικού πλαισίου κατανόησης που συνδέει τη θεωρία της προσκόλλησης με την ψυχολογία των μέσων, αναδεικνύοντας ότι η προβληματική εμπλοκή με τηλεοπτικές σειρές μπορεί να αντανακλά βαθύτερες σχεσιακές και συναισθηματικές ευαλωτότητες, ακόμη και όταν δεν συνδέεται άμεσα με χαμηλότερη αντιλαμβανόμενη ποιότητα σχέσης.
  • Thumbnail Image
    Item type:Item,
    Η Υβριδική απειλή στο σύγχρονο ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφάλειας: η Ρωσία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι στρατηγικές αντιμετώπισης
    (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διεθνών Σχέσεων, Στρατηγικής και Ασφάλειας, Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφος, 2026-08) Αδαμίδου, Μάρθα
    Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το φαινόμενο του υβριδικού πολέμου στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, εστιάζοντας στα βασικά μέσα και στις μορφές εκδήλωσης των υβριδικών απειλών. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στις κυβερνοεπιθέσεις, την παραπληροφόρηση, την πολιτικοοικονομική επιρροή και την εργαλειοποίηση της ενέργειας, καθώς και στη θεσμική και στρατηγική ανταπόκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της ευρωπαϊκής ανθεκτικότητας, του θεσμικού συντονισμού και της συνεργασίας ΕΕ–ΝΑΤΟ για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των σύγχρονων υβριδικών απειλών.
  • Thumbnail Image
    Item type:Item,
    Η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης και η επίδρασή της στην παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα των εργαζομένων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
    (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου, 2026-06) Αντωνίου, Μαριάννα
    Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης και την επίδρασή της στην παραγωγικότητα των εργαζομένων και στην οργανωσιακή αποδοτικότητα στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η ταχεία ανάπτυξη των τεχνολογιών της τεχνητής νοημοσύνης έχει μεταβάλει σημαντικά το σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον, προσφέροντας νέες δυνατότητες αυτοματοποίησης διαδικασιών, υποστήριξης λήψης αποφάσεων και βελτίωσης της λειτουργικής αποτελεσματικότητας των οργανισμών. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση του βαθμού υιοθέτησης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και η αξιολόγηση της συμβολής τους στην εργασιακή παραγωγικότητα και στην οργανωσιακή αποδοτικότητα. Για την πραγματοποίηση της μελέτης εφαρμόστηκε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω της πλατφόρμας Google Forms σε δείγμα 200 εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην Κύπρο. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του στατιστικού λογισμικού Jamovi και περιλάμβανε περιγραφική στατιστική, ελέγχους αξιοπιστίας, αναλύσεις συσχέτισης καθώς και ελέγχους μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης συνδέεται θετικά με την παραγωγικότητα των εργαζομένων και την οργανωσιακή αποδοτικότητα. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι που εκδηλώνουν θετικές στάσεις απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα χρήσης και αποδοχής των σχετικών τεχνολογιών. Επιπλέον, δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ως προς τον βαθμό υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης, αν και οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα ανέφεραν περισσότερα εμπόδια σχετικά με την ενσωμάτωσή της. Συμπερασματικά, η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της οργανωσιακής αποδοτικότητας, συμβάλλοντας στον ψηφιακό μετασχηματισμό των σύγχρονων οργανισμών. Η έρευνα παρέχει χρήσιμα συμπεράσματα για οργανισμούς και στελέχη που επιδιώκουν την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης, υποστηρίζοντας τη διαμόρφωση κατάλληλων στρατηγικών υιοθέτησης και ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού στην ψηφιακή εποχή.
  • Thumbnail Image
    Item type:Item,
    Από την ενσωμάτωση στον αναθεωρητισμό: Ρωσική κρατική ταυτότητα και εξωτερική πολιτική, 1991-2014
    (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διεθνών Σχέσεων, Στρατηγικής και Ασφάλειας, Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφος, 2026-08) Παπαθανασίου Βενιζέλος, Κωνσταντίνος
    Με αφορμή τα γεγονότα του 2022 με την εισβολή μεγάλης κλίμακας της Ρωσίας στην Ουκρανία, η παρούσα εργασία εξετάζει την εξέλιξη της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έως το 2014, διερευνώντας σε ποιο βαθμό η ρωσική κρατική ταυτότητα συνέβαλε στη μετάβαση από μια πολιτική συνεργασίας με τη Δύση σε αναθεωρητικές μορφές εξωτερικής πολιτικής. Υιοθετώντας κονστρουκτιβιστικό θεωρητικό πλαίσιο, η εργασία αξιοποιεί τη θεωρία ρόλων, τη συγκρότηση του «Άλλου» και την έννοια της οντολογικής ασυμφωνίας για να αναλύσει δύο μελέτες περίπτωσης, τον πόλεμο στη Γεωργία το 2008 και την ουκρανική κρίση του 2014. Η δεκαετία του 1990 χαρακτηρίζεται από προσπάθεια ενσωμάτωσης στη Δύση, η οποία σταδιακά διαψεύδεται, συγκροτώντας μια πρώτη «ασυνέπεια status». Η ανάλυση δείχνει ότι η επακόλουθη ρωσική στροφή προς τον αναθεωρητισμό δεν υπήρξε γραμμική, αλλά διαμορφώθηκε μέσα από δύο διαδοχικά «σοκ»: την Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004, που έπληξε τη ρωσική ταυτότητα ως derzhava και γέννησε την ιδεολογία της «Κυρίαρχης Δημοκρατίας», και το Euromaidan του 2013-2014, που ενεργοποίησε ταυτόχρονα δύο συγκρουόμενες ταυτότητες, εκείνη του κηδεμόνα του «Ρωσικού Κόσμου» και εκείνη της derzhava, παράγοντας οντολογική ασυμφωνία και μετατόπιση της απειλητικής αφήγησης στη «συλλογική Δύση». Ο πόλεμος στη Γεωργία αναδεικνύεται ως ad hoc εκδήλωση αναθεωρητισμού, στηριγμένη σε προϋπάρχον κανονιστικό προηγούμενο, ενώ η ουκρανική κρίση ως η πλήρης ιδεολογικοποίηση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, με ταυτόχρονη και πρωτοφανή κλιμάκωση υλικού και κανονιστικού αναθεωρητισμού. Η εργασία καταλήγει ότι ο ρεαλισμός, παρότι χρήσιμος για την περιγραφή του υλικού επιπέδου της ρωσικής συμπεριφοράς, παραμένει ανεπαρκής χωρίς την κονστρουκτιβιστική ανάλυση ταυτότητας, η οποία αναδεικνύεται απαραίτητη για την πλήρη κατανόηση της εξέλιξης της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής.
  • Thumbnail Image
    Item type:Item,
    Μελέτη συμπεριφοράς επίπεδων πλαισίων δομικού χάλυβα σε συνθήκες προοδευτικής κατάρρευσης μέσω μη-γραμμικής στατικής ανάλυσης
    (Μεταπτυχιακό στη Δομική Ανθεκτικότητα υπό Ακραίες Συνθήκες Φόρτισης: Πυρκαγιά, Έκρηξη, Σεισμός, Σχολή Αρχιτεκτονικής, Μηχανικής, Επιστημών Γης και Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφος, 2026) Φαϊτάκη, Ευαγγελία Κ
    Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της δομικής συμπεριφοράς επίπεδων πλαισίων (plane frames) δομικού χάλυβα σε συνθήκες προοδευτικής κατάρρευσης. Για τον σκοπό αυτό, εφαρμόζεται η μέθοδος της νοητής αφαίρεσης/αστοχίας υποστυλώματος (column removal idealization), η οποία θεωρείται η πλέον διαδεδομένη προσέγγιση για την αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των κτιριακών κατασκευών (GSA, 2016). Η μέθοδος αυτή εξετάζει την ικανότητα του φορέα να ενεργοποιεί εναλλακτικές οδούς μεταφοράς φορτίων (alternative load paths) προς ένα νέο σημείο ευσταθούς ισορροπίας, αποτρέποντας τη διάδοση της τοπικής αστοχίας. Για την ανάλυση χρησιμοποιείται η Μη-Γραμμική Στατική Ανάλυση (Pushover/Pushdown Analysis), λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη μη-γραμμικότητα των υλικών (material nonlinearity) όσο και τα γεωμετρικά φαινόμενα δευτέρας τάξης (second order effects). Η προοδευτική κατάρρευση επηρεάζεται από κρίσιμες παραμέτρους, όπως η θέση του αστοχήσαντος υποστυλώματος, οι γεωμετρικές διαστάσεις του πλαισίου, ο αριθμός των ορόφων, η ικανότητα σχηματισμού πλαστικών αρθρώσεων και η στροφική ικανότητα των συνδέσεων (Stylianidis & Nethercot, 2015). Στόχος είναι η ελαχιστοποίηση των περιπτώσεων κατάρρευσης, όπως αυτές που ιστορικά καταγράφηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ, μέσω ενός σχεδιασμού βασισμένου στις διατάξεις των British Standards, του ASCE 7 και των Ευρωκωδίκων (EN 1991-1-7).