Τμήμα Αρχιτεκτονικής και Γεωπεριβαλλοντικών Επιστημών http://hdl.handle.net/11728/11458 2026-05-12T07:53:50Z 2026-05-12T07:53:50Z Καραλής, Αντώνιος http://hdl.handle.net/11728/13348 2026-04-30T08:55:14Z 2026-02-01T00:00:00Z

Rebranding Πολιτιστικών διοργανώσεων: Μελέτη περίπτωσης του Platforms Project Καραλής, Αντώνιος Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο και τη σημασία του rebranding σε πολιτιστικές διοργανώσεις, εστιάζοντας στη μελέτη περίπτωσης του Platforms Project, μιας ανεξάρτητης διεθνούς διοργάνωσης σύγχρονης τέχνης χωρίς σταθερή χωρική έδρα. Στο θεωρητικό μέρος αναλύονται οι έννοιες της εταιρικής ταυτότητας, της οπτικής επικοινωνίας και του branding και rebranding, με έμφαση στις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν τους πολιτιστικούς φορείς και τα φεστιβάλ. Παράλληλα, παρουσιάζεται η υφιστάμενη οπτική ταυτότητα του Platforms Project, εξετάζοντας στοιχεία όπως το λογότυπο, η χρωματική παλέτα, η τυπογραφία και οι εφαρμογές της, σε συνάρτηση με την ιστορική εξέλιξη της διοργάνωσης και τους εκάστοτε χώρους φιλοξενίας της. Σε μεθοδολογικό επίπεδο, υλοποιείται ποσοτική έρευνα με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, στην οποία συμμετέχουν επισκέπτες, καλλιτέχνες, συνεργάτες και εθελοντές της διοργάνωσης. Στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων γύρω από τη σύγχρονη τέχνη, η αξιολόγηση της υφιστάμενης οπτικής ταυτότητας και η αποτύπωση στάσεων απέναντι στο ενδεχόμενο ενός rebranding. Τα δεδομένα αναλύονται με περιγραφική και επαγωγική στατιστική, προκειμένου να εντοπιστούν πρότυπα, διαφοροποιήσεις και σχέσεις μεταξύ δημογραφικών χαρακτηριστικών και αντιλήψεων για την ταυτότητα της διοργάνωσης. Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν θετική στάση απέναντι στην ιδέα του επανασχεδιασμού, καθώς και σαφή προτίμηση σε μια ευέλικτη, μινιμαλιστική και προσαρμοζόμενη οπτική ταυτότητα, με καθαρή τυπογραφία, έντονα χρώματα και δυνατότητα ενσωμάτωσης τοπικών ή χωρικών στοιχείων. Με βάση τα συμπεράσματα αυτά, διαμορφώνεται πρόταση νέας οπτικής ταυτότητας για το Platforms Project, η οποία περιλαμβάνει νέο λογότυπο modular χαρακτήρα, ανανεωμένη χρωματική παλέτα, επιλεγμένες γραμματοσειρές και σύστημα εφαρμογών σε έντυπα και ψηφιακά μέσα. Η προτεινόμενη ταυτότητα επιχειρεί να συνδυάσει τη συνέπεια και την αναγνωρισιμότητα με τη δημιουργική προσαρμοστικότητα στους διαφορετικούς χώρους φιλοξενίας της διοργάνωσης, προσφέροντας ένα εφαρμοσμένο παράδειγμα πολιτιστικού branding για φορείς με δυναμικό, διεθνή και μη μόνιμο χωρικό χαρακτήρα. Η εργασία συμβάλλει τόσο στη θεωρητική συζήτηση γύρω από την εταιρική ταυτότητα πολιτιστικών εγχειρημάτων όσο και στην πρακτική ανάπτυξη ενός πλαισίου rebranding για πολιτιστικές διοργανώσεις αντίστοιχου τύπου. ENGLISH ABSTRACT This master’s thesis examines the role and significance of rebranding in cultural events, focusing on the case study of Platforms Project, an independent international contemporary art event without a permanent spatial base. The theoretical framework explores key concepts of corporate identity, visual communication, and branding and rebranding, with particular emphasis on the specific characteristics of cultural organizations and festivals. In parallel, the study presents and evaluates the existing visual identity of Platforms Project, examining elements such as the logo, color palette, typography, and applications, in relation to the historical development of the event and the spaces in which it has been hosted. From a methodological perspective, the research is based on a quantitative approach using a structured questionnaire, with participants including visitors, artists, collaborators, and volunteers of the event. The aim of the research is to investigate perceptions of contemporary art, assess the current visual identity, and explore attitudes toward the possibility of a rebranding process. The collected data are analyzed using descriptive and inferential statistical methods, in order to identify patterns, variations, and relationships between demographic characteristics and perceptions of the event’s identity. The findings indicate an overall positive attitude toward the idea of redesign, as well as a clear preference for a flexible, minimalist, and adaptable visual identity, characterized by clear typography, bold colors, and the ability to incorporate local or spatial elements. Based on these findings, a proposal for a new visual identity for Platforms Project is developed, including a modular logo, an updated color palette, selected typefaces, and a coherent system of applications across print and digital media. The proposed identity seeks to balance consistency and recognizability with creative adaptability to the different hosting spaces of the event, offering an applied example of cultural branding for organizations with a dynamic, international, and non-permanent spatial character. The thesis contributes both to the theoretical discussion on corporate identity in cultural initiatives and to the practical development of a rebranding framework for cultural events of a similar type.

2026-02-01T00:00:00Z Γερογιαννάκη, Χριστίνα http://hdl.handle.net/11728/12837 2025-07-03T06:35:52Z 2024-06-01T00:00:00Z

Αντιμετώπιση βιομηχανικής κληρονομιάς στον 21ο αιώνα Γερογιαννάκη, Χριστίνα Κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης κατασκευάστηκαν πολλές κτηριακές εγκαταστάσεις, οι οποίες σήμερα μένουν ανεκμετάλλευτες. Βιομηχανικά κτήρια με πλούσιο πολιτιστικό παρελθόν, που στην εποχή τους αποτελούσαν σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τόπου, παραμένουν αχρησιμοποίητα και παραμελημένα. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη αντιμετώπισης και αξιοποίησης αυτών των κτηρίων στη σημερινή χρονική περίοδο, με βάση των αναγκών της κοινωνίας. Πιο συγκεκριμένα, το θέμα αρχικά προσεγγίστηκε μέσω βιβλιογραφικής έρευνας, έτσι ώστε να γίνουν πιο κατανοητοί οι όροι της βιομηχανικής επανάστασης, καθώς και της βιομηχανικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Έπειτα, αναφέρονται παραδείγματα κτηρίων, που είναι τοποθετημένα στον ευρωπαϊκό χώρο, με τα δικά τους αρχιτεκτονικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, τα οποία επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν. Σημαντικό ρόλο στη διάσωση και την επαναλειτουργία των βιομηχανικών κτηρίων διαδραματίζουν και οι φορείς που δραστηριοποιούνται σε τέτοιου είδους ζητήματα, όπως ο οργανισμός της UNESCO, το συμβούλιο του ICOMOS και η επιτροπή της TIICCIH. Φτάνοντας στη μελέτη περίπτωσης, επιλέχθηκαν δύο βιομηχανικά κτήρια στην Αθήνα, αυτό του Πρώην Δημόσιου Καπνεργοστασίου και της πρώην ζυθοποιίας ΦΙΞ. Αυτοί οι χώροι έχουν πλέον μετατραπεί σε πολιτιστικούς χώρους, και μέσω της ποιοτικής και ποσοτικής έρευνας που πραγματοποιήθηκε παρατίθενται σχετικά συμπεράσματα για την ορθή αξιοποίηση των κτιρίων. ENGLISH ABSTRACT During the Industrial Revolution, many industrial facilities were constructed, that have been abandoned which led to them remaining unused until today. Industrial buildings with rich cultural pasts, which represent significant parts of the history of their respective places, remain unused and neglected. The aim of this study is to examine the treatment and utilization of these buildings in the current period, based on the needs of today’s society. Specifically, the topic was initially approached through a literature review to better understand the terms of the industrial revolution, as well as industrial and cultural heritage. Then, examples of buildings located in the European area are mentioned, each with its own architectural and functional characteristics that influence how they can be reused. Organizations such as UNESCO, the ICOMOS council, and the TIICCIH committee play an important role in the preservation and utilization of these industrial buildings. Moving forward to the case study, two industrial buildings in Athens were selected: the Former Public Tobacco Factory and the former FIX Brewery. These spaces have now been transformed into cultural venues, and through the qualitative and quantitative research conducted, relevant conclusions have been provided regarding the proper utilization of the buildings.

2024-06-01T00:00:00Z Μπουρλούκα, Πηνελόπη http://hdl.handle.net/11728/12836 2024-12-13T01:00:20Z 2024-06-01T00:00:00Z

Aρχιτεκτονική των αισθήσεων Μπουρλούκα, Πηνελόπη Η παρακάτω μελέτη έρευνα τη σχέση της αρχιτεκτονικής με τις αισθήσεις. Ξεκινώντας υπάρχει η γνωριμία με τις αισθήσεις η οποία αποσκοπεί στην σύνδεση της αρχιτεκτονικής με τις αισθήσεις. Μέσα από τα κεφάλαια παρουσιάζονται οι 5 αισθήσεις όραση/ ακοή/ αφή/ όσφρηση/ γεύση. Στην συνέχεια, αναφέρεται η μνήμη μέσα από το χρόνο που περνά και πιο συγκεκριμένα τι είναι μνήμη και πως με το χρόνο αλλοιώνεται στο άνθρωπο. Επιπλέον, αποδίδεται το πώς η μνήμη είναι συνδεδεμένη με τις αισθήσεις. Καθώς, αναλύονται οι αισθήσεις το θέμα αλλάζει και έρχεται στο φως και την σκιά. Το φως και η σκιά είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην αρχιτεκτονική και όταν συνδυάζεται και με τις αισθήσεις φέρνει ένα τέλειο αποτέλεσμα. Μέσα από τα παραδείγματα του Le Corbusier (Ronchamp Chapel) ,του Peter Zumthor (Bruder Klaus Chapel και Thermal Baths), του Tadao Ando (Church of Light), και του Frank Lloyd Wright (Fallingwater), φαίνονται πως οι αρχιτέκτονες μπορούν να δημιουργήσουν αποτελέσματα που συνδέουν την αρχιτεκτονική τις αισθήσεις. Η μελέτη στην συνέχεια, και αναφέρεται στην έρευνα του Le Corbusier για το σύστημα μέτρησης το Modulor . Το σύστημα Modulor έχει επινοηθεί από τον Le Corbusier ώστε να προσφέρει αισθητικά τις τέλειες διαστάσεις και με αυτές την αρμονία. Επιπρόσθετα, η μελέτη συνεχίζει με την αρμονία των αριθμών την οποία συναντάμε στα μαθηματικά, τη μουσική, την αρχιτεκτονική και άλλες επιστήμες. Μέσα από την αρμονία αυτή των αριθμών προκύπτουν οι τέλειες αναλογίες οι οποίες έρχονται και κλείνουν με τη χρυσή τομή. Έτσι, το θέμα φτάνει στην Αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στον Παρθενώνα ο όποιος είναι χτισμένος με βάση τη χρυσή τομή. Όλα αυτά αναφέρθηκαν διότι, καταλήγουν στην αίσθηση του ανθρώπου όταν συναντά το τέλειο. Η μελέτη τελειώνει με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη και την ζωή του από την οποία συλλέγονται οι σχεδιαστικές του ικανότητες και το πώς οι αισθήσεις αποτελούν μεγάλο παράγοντα για αυτόν. Τέλος, αναλύεται ένα από τα άρθρα του «συναισθηματική τοπογραφία» και έτσι δίνεται ο τρόπος με τον οποίο σχεδίαζε μέσα από τις αισθήσεις και συνδυάζει την αρχιτεκτονική με το πνεύμα του τόπου. ENGLISH ABSTRACT The following research studies the relationship of architecture with the senses. To begin there is an introduction to the senses which aims to connect architecture with the senses. Through the chapters the 5 senses of sight/ hearing/ touch/ smell/ taste are attached. Then, memory through time is mentioned and more specifically what memory is and how over time it is altered in humans. In addition, it is shown how memory is connected to the senses. As, the senses are analyzed the topic changes and comes to light and shadow. Light and shadow is an important factor in architecture and when combined with the senses it brings a perfect result. Through the examples of Le Corbusier (Ronchamp Chapel) ,Peter Zumthor (Brother Klaus Chapel and Thermal Baths), Tadao Ando (Church of Light), and Frank Lloyd Wright (Fallingwater), architects create results that bring in the architecture of the senses. The study continues, and reports on Le Corbusier's research into the Modulor measurement system . The Modulor system was devised by Le Corbusier to provide aesthetically perfect dimensions and with them harmony. In addition, the study continues with the harmony of numbers that we find in mathematics, music, architecture and other sciences. Out of this harmony of numbers come the perfect proportions which come and go with the golden ratio. Thus, the theme reaches Ancient Greece and more specifically the Parthenon, which is built on the basis of the golden ratio. The study ends with the architect Dimitris Pikionis and his life from which his design skills are collected and how the senses are a big factor for him. Finally, one of his articles "emotional topography" is analyzed, thus the way he designed through the senses and combines architecture with prespating spirit of place.

2024-06-01T00:00:00Z Χοτζά, Μαρία http://hdl.handle.net/11728/12835 2024-12-13T01:00:33Z 2024-06-01T00:00:00Z

Η αρχιτεκτονική του κινηματογράφου μέσα από δύο ταινίες: Blade Runner (1982) και Blade Runner 2049 (2017) Χοτζά, Μαρία Η ερευνητική μου εργασία με τίτλο ‘Η αρχιτεκτονική του κινηματογράφου μέσα από δύο ταινίες: Blade Runner (1982) και Blade Runner 2049 (2017)’ εστιάζει αρχικά στην έννοια του χώρου και πως ο χώρος διαμορφώνει την κινηματογραφική αφήγηση. Στον κινηματογράφο, ο χώρος παίζει κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της αφήγησης, δημιουργώντας την αίσθηση της πραγματικότητας ή της φαντασίας, επηρεάζει την ψυχολογία των χαρακτήρων και των θεατών. Θα αναλύσω, λοιπόν, πώς ο χώρος και ο χρόνος συμβάλλουν στην εξέλιξη της αφήγησης και πως τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κινηματογράφου όπως η χρήση φωτισμού και των χρωμάτων δημιουργούν μια πλούσια πολυδιάστατη ατμόσφαιρα που ενισχύει την αφήγηση. Αργότερα, εξετάζω πώς όλα αυτά εφαρμόζονται στις αναφέρουσες ταινίες και θα τις συγκρίνω για να ερευνήσω τις διαφορές και τις ομοιότητες τους, θα εξετάσω επίσης, πώς τα σκηνικά και οι χώροι στις ταινίες χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν την αίσθηση μιας δυστοπικής πόλης. Στη συνέχεια, εφαρμόζω τις θεωριτικές αυτές έννοιες στις δύο ταινίες και τις συγκρίνω, παρά τις διαφορές τους και οι δυο ταινίες καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια συνεπή και καθηλωτική αφήγηση μέσω του κινηματογράφου. ENGLISH ABSTRACT My research paper entitled 'The architecture of cinema through two films: Blade Runner (1982) and Blade Runner 2049 (2017)' initially focuses on the concept of space and how space shapes cinematic narrative. In cinema, space plays a central role in the development of the narrative, creating a sense of reality or fantasy, influencing the psychology of characters and viewers. I will therefore analyze how space and time contribute to the development of the narrative and how the architectural elements of cinema such as the use of lighting and color create a rich multi-dimensional atmosphere that enhances the narrative. Later, I look at how all of this applies to the reference films and compare them to investigate their differences and similarities, I will also look at how the sets and spaces in the films are used to convey the feeling of a dystopian city. I then apply these theoretical concepts to the two films and compare them, despite their differences both films manage to create a coherent and immersive narrative through cinema.

2024-06-01T00:00:00Z