Ενδογερμανική αντίσταση στο Γ΄ Ράιχ : Η περίπτωση του Λευκού Ρόδου
ENGLISH ABSTRACT This thesis examines internal German resistance in the Third Reich through the case of the White Rose, focusing on the six leaflets circulated between 1942 and 1943. The significance of the topic lies in highlighting forms of resistance that emerged within a totalitarian regime, where written discourse functioned as a primary means of political and moral opposition. The research gap concerns the limited systematic analysis of the leaflets themselves as carriers of ideology as well as resistance discourse. The main aim of the study is to investigate how resistance is conceptualized, which ideological, political, and moral elements are articulated, and how criticism of the Nazi regime is constructed through these texts. The research employs a qualitative historical discourse analysis with a thematic approach. The findings demonstrate that the leaflets articulate a coherent ideology of moral and political resistance, emphasize individual responsibility, and define discourse as a central form of oppositional action within the constraints of the Nazi state.
Thesis
Η παρούσα εργασία εξετάζει την ενδογερμανική αντίσταση στο Γ΄ Ράιχ μέσα από την περίπτωση του Λευκού Ρόδου, εστιάζοντας στις έξι προκηρύξεις που συντάχθηκαν και διακινήθηκαν την περίοδο 1942–1943. Η σημασία του θέματος έγκειται στο ότι αναδεικνύει μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος όπου ο λόγος αποτέλεσε βασικό μέσο πολιτικής και ηθικής αντιπαράθεσης. Το ερευνητικό κενό εντοπίζεται στη μέχρι σήμερα περιορισμένη συστηματική ανάλυση των ίδιων των προκηρύξεων ως φορέων ιδεολογίας και αντιστασιακού λόγου. Κεντρικός σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο νοηματοδοτείται η έννοια της αντίστασης, αναδεικνύονται τα ιδεολογικά, πολιτικά και ηθικά στοιχεία και αρθρώνεται η κριτική προς το ναζιστικό καθεστώς. Η μεθοδολογία βασίζεται σε ποιοτική ιστορική ανάλυση λόγου με θεματική προσέγγιση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι προκηρύξεις συγκροτούν μια συνεκτική ιδεολογία ηθικής και πολιτικής αντίστασης, αποδίδουν κεντρική σημασία στην ατομική ευθύνη και προσδιορίζουν τον λόγο ως κύρια μορφή αντιστασιακής δράσης.