| dc.contributor.advisor | Persefoni Fokiali | |
| dc.contributor.advisor | Kouroutsidou, Maria | |
| dc.contributor.author | Πετρίδου, Αθηνά | |
| dc.date.accessioned | 2026-05-11T13:04:55Z | |
| dc.date.available | 2026-05-11T13:04:55Z | |
| dc.date.issued | 2026-02 | |
| dc.identifier.uri | http://hdl.handle.net/11728/13451 | |
| dc.description | ENGLISH ABSTRACT
The purpose of the present master’s thesis is to examine the role and contribution of mentoring within the context of school administration and management, with a focus on the ways in which this practice supports teachers and enhances the quality of pedagogical work. Mentoring is explored as a developmental and leadership-oriented practice that contributes to the professional growth of educators and the overall improvement of educational processes. In addition to its potential as a tool for educational leadership and human resource development, the study also addresses the challenges associated with its implementation in contemporary school environments.
The methodological approach adopted is a systematic literature review, selected due to the theoretical and interpretive nature of the research subject and the characteristics of the topic under investigation. This approach allows for comprehensive examination, comparison, and critical evaluation of existing theories, models, and empirical research findings related to mentoring practices and the management of school organizations.
The findings of the study indicate that mentoring constitutes an effective mechanism for promoting both pedagogical and professional development among teachers. More specifically, mentoring practices are associated with the enhancement of reflective practice, the integration of innovative instructional approaches, and the alleviation of work-related stress, particularly among novice or less experienced educators. Furthermore, mentoring contributes to the development of a collaborative school culture, facilitates the sharing of effective practices, and supports the emergence of internal leadership within the school unit. Nevertheless, the literature also highlights several challenges in the implementation of mentoring, including time constraints, the need for systematic mentor training, and the importance of cultivating a culture grounded in trust and continuous professional learning.
In conclusion, mentoring has the potential to serve as a critical factor in improving the effectiveness of school units, provided that it is implemented in a structured and consistent manner and is organizationally supported by school leadership. Under these conditions, mentoring can significantly contribute to the establishment of a dynamic, collaborative, and continuously evolving educational environment.
| en_UK |
| dc.description.abstract | Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο και τη συμβολή του mentoring στο πλαίσιο της διοίκησης και διαχείρισης των σχολικών μονάδων, αναδεικνύοντας τους τρόπους με τους οποίους η συγκεκριμένη πρακτική συμβάλλει στην υποστήριξη των εκπαιδευτικών και στη βελτίωση του παιδαγωγικού έργου. Εκτός όμως από τις δυνατότητες του mentoring ως εργαλείου διοίκησης και ανάπτυξης του ανθρώπινου προσωπικού, θα δοθεί έμφαση και στις προκλήσεις που αυτό αντιμετωπίζει στη σύγχρονη σχολική πραγματικότητα.
Η μεθοδολογική προσέγγιση που επιλέχθηκε είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση λόγω του θεωρητικού και ερμηνευτικού χαρακτήρα του ερευνητικού αντικειμένου και λόγω της φύσης του θέματος, η οποία απαιτεί τη συστηματική μελέτη, σύγκριση και αξιολόγηση των υπαρχουσών θεωριών, μοντέλων και ερευνητικών πορισμάτων που αφορούν το mentoring και τη διοίκηση σχολικών μονάδων.
Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν το mentoring ως ένα αποτελεσματικό μέσο ενίσχυσης της παιδαγωγικής και επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα, το mentoring συμβάλλει στην καλλιέργεια της αναστοχαστικής πρακτικής, στην υιοθέτηση καινοτόμων διδακτικών προσεγγίσεων και στη μείωση του εργασιακού άγχους, ιδίως σε νέους ή σε λιγότερο έμπειρους εκπαιδευτικούς. Παράλληλα, ενισχύει το συνεργατικό κλίμα στη σχολική μονάδα, διευκολύνει τη διάχυση καλών πρακτικών και υποστηρίζει την ανάπτυξη της εσωτερικής σχολικής ηγεσίας. Ωστόσο, η βιβλιογραφική επισκόπηση καταγράφει και προκλήσεις στην εφαρμογή του, όπως ο περιορισμένος διαθέσιμος χρόνος, η ανάγκη επαρκούς επιμόρφωσης των μεντόρων και η σημασία καλλιέργειας κουλτούρας εμπιστοσύνης και επαγγελματικής μάθησης.
Συμπερασματικά, το mentoring δύναται να λειτουργήσει ως κρίσιμος μηχανισμός βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της σχολικής μονάδας, εφόσον εφαρμόζεται συστηματικά και υποστηρίζεται οργανωτικά από τη διοίκηση, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός δυναμικού και εξελισσόμενου εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. | en_UK |
| dc.language.iso | el_GR | en_UK |
| dc.publisher | Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Δημόσιας Διοίκησης, Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου | en_UK |
| dc.rights | Απαγορεύεται η δημοσίευση ή αναπαραγωγή, ηλεκτρονική ή άλλη χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του δημιουργού και κάτοχου των πνευματικών δικαιωμάτων | en_UK |
| dc.subject | Mentoring στην εκπαίδευση | en_UK |
| dc.subject | Διοίκηση | en_UK |
| dc.subject | Διαχείριση Σχολικών Μονάδων | en_UK |
| dc.subject | Σχολική Ηγεσία | en_UK |
| dc.title | Διοίκηση και Διαχείριση Σχολικών μονάδων. Το mentoring ως μέσο για την επίτευξη των στόχων της σχολικής μονάδας. | en_UK |
| dc.title.alternative | Διπλωματική Εργασία η οποία υποβλήθηκε προς απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη Δημόσια Διοίκηση με κατεύθυνση την Εκπαιδευτική Διοίκηση, στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου. | en_UK |
| dc.type | Thesis | en_UK |
