| dc.contributor.advisor | Persefoni Fokiali | |
| dc.contributor.advisor | Kouroutsidou, Maria | |
| dc.contributor.author | Θεολόγου, Δημήτρης | |
| dc.date.accessioned | 2026-05-11T13:43:11Z | |
| dc.date.available | 2026-05-11T13:43:11Z | |
| dc.date.issued | 2026-02 | |
| dc.identifier.uri | http://hdl.handle.net/11728/13455 | |
| dc.description | ENGLISH ABSTRACT
This study examines the integration of Corporate Social Responsibility into Human Resource Management, with particular emphasis on the public sector, where the need for transparency, legitimacy, and social accountability is more pressing than in the private sector. Through a systematic review of the international literature, an attempt is made to map the practices adopted, the organizational and institutional factors that facilitate or hinder implementation, as well as the outcomes related to both employees and society as a whole. The methodology adheres to a stringent process aligned with PRISMA recommendations, incorporating established inclusion and exclusion criteria for the period 2015–2025. The findings show that socially responsible human resource management practices enhance commitment, job satisfaction, and organizational identification, while simultaneously enhancing productivity, decreasing turnover, and bolstering the credibility and legitimacy of public organizations. Particular importance is attached to the principle of internal consistency, according to which internal HRM policies are a prerequisite for the credibility of external social responsibility actions. The research also underscores notable deficiencies, including the scarcity of studies in the public sector, the absence of longitudinal designs, and the geographical concentration of literature in Europe and Asia, which constrains the potential for generalization. The study contends that the incorporation of CSR into HRM can convert the public sector into a proponent of democracy and social value, contingent upon the amalgamation of internal equity, participatory mechanisms, and institutional frameworks. The contribution of this study lies both in bridging an important theoretical gap and in providing practical guidance for the formulation of policies that link accountability with the quality of public services. | en_UK |
| dc.description.abstract | Η παρούσα εργασία εξετάζει την ενσωμάτωση της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης στη Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού με ιδιαίτερη έμφαση στον δημόσιο τομέα, όπου η ανάγκη για διαφάνεια, νομιμοποίηση και κοινωνική λογοδοσία είναι πιο επιτακτική σε σύγκριση με τον ιδιωτικό. Μέσα από τη συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας επιχειρείται η χαρτογράφηση των πρακτικών που υιοθετούνται, των οργανωσιακών και θεσμικών παραγόντων που διευκολύνουν ή εμποδίζουν την εφαρμογή, καθώς και των εκβάσεων που σχετίζονται τόσο με τους εργαζομένους όσο και με την κοινωνία συνολικά. Η μεθοδολογία βασίζεται σε αυστηρό πρωτόκολλο που ακολουθεί τις κατευθύνσεις PRISMA και περιλαμβάνει προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, καλύπτοντας το χρονικό διάστημα 2015–2025. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι πρακτικές κοινωνικά υπεύθυνης διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού ενισχύουν τη δέσμευση, την εργασιακή ικανοποίηση και την οργανωσιακή ταύτιση των εργαζομένων, ενώ παράλληλα βελτιώνουν την παραγωγικότητα, μειώνουν την πρόθεση αποχώρησης και ενδυναμώνουν τη φήμη και τη νομιμοποίηση των δημόσιων οργανισμών. Ιδιαίτερη σημασία αναδεικνύεται στην αρχή της εσωτερικής συνέπειας, σύμφωνα με την οποία οι εσωτερικές πολιτικές ΔΑΔ αποτελούν προϋπόθεση αξιοπιστίας των εξωτερικών δράσεων κοινωνικής ευθύνης. Ταυτόχρονα, η έρευνα αναδεικνύει σημαντικά κενά, όπως η περιορισμένη παρουσία μελετών στον δημόσιο τομέα, η έλλειψη διαχρονικών σχεδίων και η γεωγραφική συγκέντρωση της βιβλιογραφίας στην Ευρώπη και την Ασία, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα γενίκευσης. Συνολικά, η εργασία υποστηρίζει ότι η ενσωμάτωση της ΕΚΕ στη ΔΑΔ μπορεί να μετασχηματίσει τον δημόσιο τομέα σε φορέα δημοκρατίας και κοινωνικής αξίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνδυάζει εσωτερική δικαιοσύνη, συμμετοχικές διαδικασίες και θεσμική θεμελίωση. Η συμβολή της παρούσας μελέτης έγκειται τόσο στη θεωρητική γεφύρωση ενός σημαντικού κενού όσο και στην πρακτική καθοδήγηση για τη διαμόρφωση πολιτικών που συνδέουν την υπευθυνότητα με την ποιότητα δημόσιων υπηρεσιών. | en_UK |
| dc.language.iso | el_GR | en_UK |
| dc.publisher | Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Δημόσιας Διοίκησης, Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου | en_UK |
| dc.rights | Απαγορεύεται η δημοσίευση ή αναπαραγωγή, ηλεκτρονική ή άλλη χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του δημιουργού και κάτοχου των πνευματικών δικαιωμάτων | en_UK |
| dc.subject | εταιρική κοινωνική ευθύνη | en_UK |
| dc.subject | διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού | en_UK |
| dc.subject | δημόσιος τομέας | en_UK |
| dc.subject | συστηματική ανασκόπηση | en_UK |
| dc.subject | στρατηγικό πλαίσιο | en_UK |
| dc.title | Ενσωμάτωση της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης στις πρακτικές Διαχείρισης Ανθρωπίνου Δυναμικού στον Δημόσιο Τομέα: Συστηματική Ανασκόπηση και Στρατηγικό Πλαίσιο | en_UK |
| dc.title.alternative | Διπλωματική Εργασία η οποία υποβλήθηκε προς απόκτηση Μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφος | en_UK |
| dc.type | Thesis | en_UK |
