Το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ στην εποχή της ψηφιακής μετάβασης. Προκλήσεις και ευκαιρίες
ENGLISH ABSTRACT This master’s thesis examines the transformation of public administration in Greece, analyzing the contribution of New Public Management, e-government, and digital transformation to the transition from the traditional bureaucratic model to modern forms of governance. Initially, the main theoretical approaches of New Public Management are analyzed, which aim to enhance the efficiency, effectiveness, and accountability of public administration, in contrast to the characteristics of traditional bureaucratic organization. Subsequently, the key policies, initiatives, and digital tools adopted within the framework of e-government are examined, with emphasis on the digitalization of administrative procedures and the improvement of public service delivery. Particular reference is made to the Greek case, where significant progress in the digital transformation of the public sector has been recorded in recent years, despite long-standing weaknesses and existing challenges. The methodology employed is a literature review, which allows for a critical assessment of the Greek experience. The findings of the study highlight that e-government substantially contributes to the reduction of bureaucracy, the enhancement of transparency, and the improvement of citizen services, while at the same time emphasizing the need to strengthen digital skills and adapt administrative culture to ensure the successful implementation of reforms.
Thesis
Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τον μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα, αναλύοντας τη συμβολή του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του ψηφιακού μετασχηματισμού στη μετάβαση από το παραδοσιακό γραφειοκρατικό μοντέλο σε σύγχρονες μορφές διοίκησης. Αρχικά, αναλύονται οι βασικές θεωρητικές προσεγγίσεις του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ, οι οποίες στοχεύουν στη βελτίωση της αποδοτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της λογοδοσίας της δημόσιας διοίκησης, σε αντιδιαστολή με τα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής γραφειοκρατικής οργάνωσης. Στη συνέχεια, εξετάζονται οι βασικές πολιτικές, πρωτοβουλίες και ψηφιακά εργαλεία που υιοθετήθηκαν στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, με έμφαση στην ψηφιοποίηση διοικητικών διαδικασιών και στη βελτίωση της παροχής δημόσιων υπηρεσιών. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ελληνική περίπτωση, όπου τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί σημαντική πρόοδος στον ψηφιακό μετασχηματισμό του δημόσιου τομέα, παρά τις διαχρονικές αδυναμίες και τις υφιστάμενες προκλήσεις. Η μεθοδολογία που ακολουθείται είναι η βιβλιογραφική επισκόπηση, η οποία επιτρέπει την κριτική αποτίμηση της ελληνικής εμπειρίας. Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν ότι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση συμβάλλει ουσιαστικά στη μείωση της γραφειοκρατίας, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στη βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών, ενώ ταυτόχρονα καθίσταται αναγκαία η ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων και η προσαρμογή της διοικητικής κουλτούρας για την επιτυχή υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων.