Ηγεσία και επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών: Ο ρόλος του διευθυντή στη δημιουργία κουλτούρας μάθησης
ENGLISH ABSTRACT The present thesis explores the role of school leadership in promoting teachers' professional development and shaping a learning culture within the school unit. The purpose of this research is to highlight how the different leadership styles of principals influence teachers' participation in professional training activities and the adoption of innovations. To achieve this objective, qualitative research was conducted using semi-structured interviews with a sample of 15 participants (principals and teachers) from school units in Achaia and Arcadia. The research findings demonstrate that transformative and supportive leadership reinforce professional learning, as they foster a climate of trust and reduce professional isolation. Conversely, bureaucratic management models, while offering organizational stability, often limit initiative and spontaneous collaboration. The primary barriers to professional development identified were the lack of institutionalized time, increased administrative workload, and the centralized nature of the educational system. Based on these findings, the thesis proposes specific interventions, such as the institutionalization of a "Reflection Hour" within working hours for the informal exchange of best practices, the creation of intra-school digital repositories for material dissemination, and the alleviation of principals' bureaucratic duties through administrative assistants. These proposals aim to enhance the pedagogical autonomy of school units and transform them into authentic learning communities.
Thesis
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον ρόλο της σχολικής ηγεσίας στην προώθηση της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών και στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας μάθησης εντός της σχολικής μονάδας. Σκοπός της έρευνας είναι να αναδείξει πώς τα διαφορετικά ηγετικά στυλ των διευθυντών επηρεάζουν τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε επιμορφωτικές δράσεις και την υιοθέτηση καινοτομιών. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, διεξήχθη ποιοτική έρευνα με τη χρήση ημιδομημένων συνεντεύξεων σε δείγμα 15 συμμετεχόντων (διευθυντών και εκπαιδευτικών) από σχολικές μονάδες της Αχαΐας και της Αρκαδίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η μετασχηματιστική και η υποστηρικτική ηγεσία λειτουργούν ενισχυτικά για την επαγγελματική μάθηση, καθώς καλλιεργούν κλίμα εμπιστοσύνης και μειώνουν την επαγγελματική απομόνωση. Αντιθέτως, τα γραφειοκρατικά μοντέλα διοίκησης, αν και προσφέρουν οργανωτική σταθερότητα, συχνά περιορίζουν την πρωτοβουλία και την αυθόρμητη συνεργασία. Ως κυριότερα εμπόδια στην επαγγελματική ανάπτυξη αναδείχθηκαν η έλλειψη θεσμοθετημένου χρόνου, ο αυξημένος διοικητικός φόρτος και ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας του εκπαιδευτικού συστήματος. Στη βάση αυτών των ευρημάτων, η εργασία προκρίνει συγκεκριμένες παρεμβάσεις, όπως τη θεσμοθέτηση «Ώρας Αναστοχασμού» εντός του εργασιακού ωραρίου για την άτυπη ανταλλαγή καλών πρακτικών, τη δημιουργία ενδοσχολικών ψηφιακών αποθετηρίων για τη διάχυση υλικού και την αποσυμφόρηση των διευθυντών από γραφειοκρατικά καθήκοντα μέσω διοικητικών βοηθών. Οι προτάσεις αυτές στοχεύουν στην ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτονομίας των σχολικών μονάδων και τη μετατροπή τους σε αυθεντικές κοινότητες μάθησης.